Storytelling

De persoonlijke verhalen van de bestuursleden. 

Natascha

Op jonge leeftijd ben ik mijn vader verloren. Mijn vader heeft zijn eigen leven beëindigd en jarenlang heb ik me hiervoor geschaamd en wilde ik niet aan mensen vertellen. Ik wilde niet dat andere mensen mij zielig zouden vinden. Ook was het onderwerp zelfdoding een lange tijd taboe en ik vond het ook heel moeilijk om het erover te hebben. Nadat ik 30 jaar oud was, merkte ik dat ik eerlijk wilde zijn over mijn leven en over wat ik heb meegemaakt. Toen heb ik besloten om mensen te vertellen hoe mijn vader is overleden. Al snel had ik door dat mensen zich in mijn verhaal herkennen en erdoor geïnspireerd raken om ook hun eigen verhaal met anderen te delen.

In 2018 werd mij gevraagd om mee te gaan op youth summercamp met een groep jongeren. Hier heb ik als coach mijn persoonlijke verhaal over mijn vader met de groep gedeeld. Ik vertelde hen dat ik me niet hoef te schamen en dat ook zij zich nergens voor hoeven te schamen. Ik heb een lange tijd geen vader in mijn leven gehad en hierdoor een mannelijk rolmodel gemist. Dit heeft mij gemaakt tot wie ik nu ben. Ik wil nu zelf een rolmodel zijn, en jongeren inspireren om een rolmodel te worden. Dit alles heeft ervoor gezorgd dat Orlando en ik zijn begonnen met Innerdaddy Foundation.

Orlando

Op twintigjarige leeftijd ben ik mijn vader verloren. Ik had nog voldoende tijd om afscheid te nemen en te zeggen wat me op m’n hart lag. Ik had de behoefte om te zeggen: ‘’Pa, ik hou van je’’. Toch heeft het heel lang geduurd voordat ik deze woorden over mijn lippen kon krijgen. Er was een gevoel van macho willen zijn. Surinaamse mannen zeggen dat niet zomaar  tegen elkaar. Ik wachtte tot hij, mijn vader, iets zou zeggen, omdat hij ouder en wijzer was dan ik. Deze afwachtende houding bracht mij alleen niets goeds. 

Op een bepaald moment heb ik de stoute schoenen aangetrokken en tegen mijn vader gezegd, liggend op zijn ziekbed: ‘Papa, ik hou van je’. Dit is één van de mooiste momenten van mijn leven geweest. Dit initiatief doorbrak gevoelens van het de ander misgunnen, van hoogmoed en gebrek aan zelfvertrouwen en maakte ruimte voor dankbaarheid, eenheid en heling. Mijn vader reageerde terug met de woorden: ’’Ik ook van jou’’. Dit heeft mij zoveel goeds gedaan, om dit met mijn vader te kunnen delen. We hebben samen gehuild en zijn voor het eerst zo dicht bij elkaar geweest. Ik wens dat iedere jongere toe. Twee dagen erna is mijn vader overleden. Deze ervaring was voor mij de aanleiding om Stichting InnerDaddy te beginnen.

Ashwin

In vele cruciale jaren van mijn leven, had ik geen contact met mijn vader en was hij niet aanwezig. De band met mijn vader was daarvoor niet erg sterk. Daar kwam verandering in toen mijn ouders gingen scheiden. Mijn vader had mij een belofte gedaan dat onze band niet zou verwateren. Echter bleek dit een loze belofte te zijn. Na de scheiding is mijn vader verhuisd naar Sint-Maarten en heeft daar een compleet nieuw leven opgebouwd. Ik voelde mij buitenspel gezet, boos over het verbreken van een belofte en een persoonlijke drang om mijn toekomstige kinderen dit niet aan te doen. Na de jaren heb ik het gemis van vader een plek gegeven, totdat hij zelf contact met mij zocht, omdat het slecht ging met zijn vader (mijn opa).

Vanaf dit punt proberen wij nu een verbroken relatie weer op te bouwen. InnerDaddy betekent voor mij een tweede kans. In de gesprekken met Orlando heeft hij mij in laten zien dat er twee kanten aan een verhaal zijn en dat een vader wellicht een tweede kans verdient. In 2018 ben ik mijn vader op eigen initiatief gaan opzoeken in de Cariben. Het was een emotioneel zwaar beladen reis, maar het heeft mij wel innerlijke rust gegeven. Ik gun een ieder dat!

Roshan

Ik heb mijn vader nooit gekend. Ik ben door mijn moeder en een aantal tantes opgevoed. Ik dacht voor een lange tijd dat het zo hoorde. Ik miste toen ook niks. Het besef dat ik wellicht een vader miste, merkte ik voor het eerst op de basisschool (Groep 7 en 8). Bij belangrijke keuzes (vervolgopleiding, toekomst) miste ik een vader. Op de middelbare school werd het gemis groter, omdat ik steeds meer voorbeelden zag, hoe het ook had kunnen zijn. Drie jaar terug heeft mijn vader voor het eerst contact met me gezocht. Het was een ongemakkelijk telefoongesprek, waarbij ik niet wist of ik zijn naam voluit kon zeggen of papa moest zeggen.

Hierna heeft mijn vader via de telefoon nog contact met mij gezocht. Echter uit deze gesprekken voelde ik geen band/connectie. Sindsdien heb ik geen contact meer met hem. Ook dit voelt goed. Mijn persoonlijk verhaal heeft deels invloed gehad op mijn carrière. Ik ben maatschappelijk werkster geworden. Door mijn ervaringen kan ik me goed inleven in bepaalde familie situaties. InnerDaddy heeft me doen beseffen dat een rolmodel in een kinds leven geen luxe is, maar een vereiste. Ik ben dankbaar voor de wijze hoe ik ben groot gebracht, maar ik zie ook vele situaties waar het compleet misgaat.